អង្រឹង​ខេត្ត​តាកែវ​​​ មាន​​ច្រើន​​ពណ៌​​ ជាប់​ធុន​ គុណភាព​ល្អ ប៉ុន្តែ​ មិន​មាន​ទីផ្សារ​នៅ​ក្រៅ​ខេត្ត​នោះ​ទេ ព្រោះ​អ្នក​ទិញ​សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នកយក​​ប្រើប្រាស់​ផ្ទាល់​តែ​ម្ដង​​​​ ពោល​គឺ​​គ្មាន​ឈ្មួញ​​​កណ្ដាល​​ទិញ​យក​ទៅ​លក់​បន្ត​នោះ​ទេ។​ ​​នេះ​បើ​​តាម​ការ​អះអាង​របស់​អ្នក​លក់​អង្រឹង នៅ​​ឃុំ​រវៀង ស្រុក​សំរោង​ទង​​ ប្រាប់​ sabay កាល​ពី​ពេល​កន្លង​ទៅ។

បើសិន​អ្នក​​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ ​២ ជិត​ដល់​ទីរួម ខេត្ត​កែវ​ នៅ​ភូមិ​វាយ​ឈ្នះ ឃុំ​រវៀង​ ស្រុក​សំរោង ខេត្ត​តាកែវ មាន​តូប​ជា​ច្រើន​បាន​ដាក់​លក់​​អង្រឹង ​ដែល​ធ្វើ​ដោយ​ដៃ​ ចេញ​ពី​កម្ទេច​ក្រណាត់​ មាន​ចម្រុះ​ពណ៌​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ មាន​ច្រើន​ធុន និង​​មាន​​ថ្លៃ​​ថោកទៀត​ផង​​។

មាន​តូប​នៅ​​ខាង​ស្ដាំ​ដៃ​​ ​​​ស្ថិត​នៅ​​​លើ​ផ្លូវ​ ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ខេត្ត​តាកែវ​ បង​ស្រី វី អាយុ​ ៣០​ឆ្នាំ​ ដែល​បាន​ប្រកប​មុខ​របរ​លក់​អង្រឹង​​ ​រយៈ​ពេល​ជាង​ ៣​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ បាន​និយាយ​ថា​ “​នៅ​ទីនេះ ​មាន​លក់​អង្រឹង ​៥​ប្រភេទ​ ដែល​​ធ្វើ​ចេញ​ពី​ប្រភេទ​ កម្ទេច​ក្រណាត់​ និង​​បាន​ក្រង​ខុស​ៗ​គ្នា ហើយ​តម្លៃ​ក៏​ខុសគ្នា​ដែរ​ មាន​​ចាប់​ពី ​៦០០០​ រៀល ​រហូត​ដល់ ​៣០០០០​រៀល​​។

ដៃ​កំពុង​ត្បាញ​អង្រឹង​បណ្ដើរ ភ្នែក​រំពៃ ចាំ​មើល​អ្នក​ទិញ​បណ្ដើរ បងស្រី​វី​ បាន​និយាយ​ថា អង្រឹង​ទាំង​នេះ​ ​អ្នក​ភូមិ​របស់​បងស្រី​ ស្ទើ​តែ​គ្រប់​ផ្ទះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​ក្រង​លក់​​ ហើយ​បងស្រី​ក៏​ចេះ​ក្រង​​ដែរ​ តែ​ភាគច្រើន​ បងស្រីទិញ​ពី​ក្នុង​ភូមិ ​ព្រោះ​ក្រង​ ៣​ថ្ងៃ​ទើប​បាន​អង្រឹង​មួយ​ ដូច្នេះ​ក្រង​មិន​ទាន់​លក់នោះ​​ទេ​។ ភាគច្រើន​អ្នក​ទិញ​អង្រឹង​ទាំង​នោះ​   សុទ្ធ​តែ​មក​ទិញ​ទៀត​នៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ ដោយសារ​គុណភាព​ជាប់​ធុន​ល្អ ហើយ​អង្រឹង​ធំ​អាច​គេង​បាន​ពី​រនាក់​ទៀត​ផង​។

គុណភាព​ល្អ​ក៏​ដោយ​​អង្រឹង​ទាំង​នេះ ​គ្មាន​ទី​ផ្សារ​ក្រៅ​ពី​ខេត្ត​តាកែវ​​ដែរ​ ពោល​​គឺ​មិន​មាន​ម៉ូយ​ទិញ​ដុំ​ យក​ទៅ​លក់​បន្ត​ឡើយ។ បងស្រី វី​ បាន​បញ្ជាក់​ថា ភាគច្រើន​អ្នក​ទិញ​អង្រឹង​របស់​បងស្រី គឺ​ជា​​អ្នក​ដំណើរ​ ពេល​ជិះ​កាត់​ឃើញ​ចាប់​អារម្មណ៍​ ក៏​នាំ​គ្នា​ចូល​ទិញ​ យក​ទៅ​ប្រើប្រាស់​មួយ​ៗ ដែល​ក្នុង​១​ថ្ងៃ​ បងស្រី​អាច​លក់​បាន​ពី​១០ ទៅ​២០ អង្រឹង​ប៉ុណ្ណោះ​។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ​អ្នក​លក់​ម្នាក់​នេះ​ បាន​ត្អូញត្អែរ​ចំពោះ​មុខ​របរ​នេះ​ថា បាន​ទទួល​ចំណេញ​ប្រាក់​តិចតួច​​។ បងស្រី វី បាន​បន្ថែម​ថា​ ក្នុង​អង្រឹង​​មួយ​គាត់​លក់​ចំណេញ​បាន​ ១០០០ ទៅ​២០០០​រៀល​ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ​គ្រប់​រដូវ​មាន​ផ្លែឈើ​ទុំ បងស្រី​តែងតែ​យក​មក​លក់​ផ្សំ​ៗ​គ្នា​​គ្រាន់​បាន​កម្រៃ​បន្ថែម​ទៀត​​ដើម្បី​ចិញ្ចឹមជីវិត៕

អត្ថបទ​៖​កង ចាន់​បញ្ញា