“អ្នក​​ប្រដាល់​មិន​​​ចំ​ប្រដាល់​ឡើយ​​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ”។ ​​នេះ​ជា​ការ​លើក​​ឡើង​របស់​លោក​ ដួង សុខគា អ្នក​ចម្រៀង​ អាយ៉ៃ​ ចាប៉ី និង​ ពិធីករ​បែប​កំប្លែង​កំពុង​​មមាញឹក​​នឹង​សិល្បៈ​​​សព្វថ្ងៃ។

ការ​​បញ្ចេញ​ទស្សនៈ​នឹង​ Sabay យ៉ាង​ដូច្នេះ​​ពី​ព្រោះ លោក​បាន សង្កេត​ឃើញ​​ជា​រឿយៗ​ ក្នុង​នាម​​​ជា​អ្នក​ស្នេហា​​កីឡា​ប្រដាល់​មួយ​រូប​តាំង​ពី​ដើម​មក និង ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​​ក្នុង​រយៈ​ពេល​១០​ឆ្នាំ​មក​នោះ។ ​ លោក​​​បន្ត​ថា​ [​​​ប្រដាល់​មិន​ចំ​ប្រដាល់​]មាន​ន័យ​ថា​ ​ត្រូវ​ការ​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ និង​ ឆ្លៀត​ពេល​មក​ប្រដាល់​ផង​បន្ទាប់​ពី​​ជីវភាព​ខ្វះ​មុខ​ខ្វះ​ក្រោយ​ដោយ​មិន​ផ្ដោត​តែ​​ប្រដាល់​មួយ​មុខ​នោះ​ទេ។ ទាំង​នេះ​មក​ពី​​ចំណូល​​ពី​អាជីព​ប្រដាល់​​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​រស់​ស្រួល​​​នៅ​ឡើយ។

ទន្ទឹម​នឹង​ការ​ឡើង​រេញ​​​បែប​នេះ​ក៏​​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​​ការ​ទិញ​ទឹក​ចិត្ត​​ពី​អ្នក​ទស្សនា​ និង​​ អាច​​ធ្វើ​កីឡាករ​មួយ​ចំនួន​លក់​មនសិការ​​របស់​ខ្លួន​ ដោយ​សារ​តែ​ជីវភាព​ខ្វះខាត។ ​លោក​​​​បញ្ជក់​ទៀត​ថា​ “​អ្នក​គាំទ្រ​ខ្លះ​​​ធ្វើ​ឲ្យ​កីឡាករ​​ខូច​​អីចឹង។​ ពី​ព្រោះ​ថា​​ ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​គ្នា​ថា​ នែ៎​​ បើ​វ៉ៃ​ឈ្នះ​ នោះ​​​​នឹង​ផ្ដល់​ទឹក​ប្រាក់​ ប៉ុណ្ណេះ​ ប៉ុណ្ណោះ​ជា​​ដើម។ ​​តែ​បើ​​គ្នា​ចាញ់​​វិញ…ទៅ​ខឹង​គ្នា។ ​នេះ​​ហាក់​បី​ដូច​ជា​ទិញ​កីឡាករ​​ ហើយ​ ​​​នេះ​មិន​មែន​ជា​កត្តា​ធ្វើ​ឲ្យ​កីឡា​ប្រដាល់​រីកចម្រើន​ពិត​ប្រាកដ​ឡើយ”។

អ្នក​ចម្រៀង​អាយ៉ៃ​ និង​ ចាប៉ី​​​រូប​​នេះ​​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា​ ​ការ​​​​ឡើង​វាយ​មិន​អស់​សមត្ថភាព​ដោយ​​​សារ​​ការ​ទិញ​ទឹក​ចិត្ត​នេះ​គឺ​មិន​គួរ​ឲ្យ​កើត​ និង​ ​អាច​​ធ្វើ​​ឲ្យ​កីឡាករ​មិន​មែន​​ជា​អ្នក​ប្រដាល់​ពិត​ប្រាកដ។ ​ចំណែក​កត្តា​រួម​ផ្សំ​មួយ​ទៀត​ គឺ​ក្លិប​អត់​មាន​សម្ភារៈ​​ហ្វឹកហាត់​គ្រប់គ្រាន់​ ក៏​មូល​ហេតុ​​នាំ​​ឲ្យ​កីឡាករ​មិន​អាច​ក្លាយ​អ្នក​ជីព​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​បាន។ មួយ​ទៀត​គឺ​ការ​ហ្វឹកហាត់​មិន​ដិតដល់។ ​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ជា​រឿង​រួម​ចំណែក មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​​​មាន​លទ្ធផល​ល្អ​នៅ​លើ​ឆាក​អន្តរជាតិ​នៅ​ឡើយ។

ទោះ​បី​ជា​បែប​ណា លោក​​​បន្ថែម​ថា ​កីឡា​ប្រដាល់​នឹង​ប្រសើរ​ឡើង​ជាង​​នេះ​ពី​ព្រោះ​ថា​ ពួក​​គេ​ឡើង​វាយ​ញឹកញាប់​ដោយ​មាន​សង្វៀន​ប្រដល់​ជា​​ច្រើន​នៅ​គ្រប់​ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍។

មិន​​ត្រឹម​​តែ​ជា​អ្នក​​គាំទ្រ​កីឡា​ប្រដាល់​ និង​ ធ្លាប់​ទៅ​ទស្សនា​ផ្ទាល់​​នៅ​សង្វៀន​ជា​ញឹកញាប់​កាល​ប៉ុន្មាន​​ឆ្នាំ​មុខ​ លោក​ ដួង សុខគា ជា​អតីត​កីឡាករ​​ការ៉ាតេដូ​ ដែល​ធ្លាប់​ហ្វឹកហាត់​​​ ពេល​លោក​​រស់​នៅ​ខេត្ត​​តាកែវ​​ ​​ពោល​អំឡុង​​ឆ្នាំ​១៩៩៨-១៩៩៩។ បន្ទាប់​មក​លោក​​ក៏​បាន​ហ្វឹកហាត់​​ ហាប់គីដូ ​នៅ​ឆ្នាំ​ ២០០៤-២០០៥៕ ​​

អត្ថបទ៖​ ឆន ទិត្យ