ភ្នំពេញអើយបងនឹកអូន (ភាគទី១១)

2015-06-01 13:00:09
ចំនួនមតិ 0 | ចំនួនចែករំលែក 0

ចន្លោះមិនឃើញ

[...]

ខ្ញុំធ្វើមុខក្រញូវប្រចែប្រចណ្ឌ ហើយនិយាយទ្រគោះ៖ «ងប់កន្ទុយក្បិនមកការពារវា?!» «បងឯងកុំចេះតែប៉ិនដៀលគេពេក បងជេមជាមនុស្សល្អ!» «ស្អីគេ? សិទ្ធីហ្នឹងឈ្មោះជេម?!» ខ្ញុំគិតម្នាក់ឯងស្ងាត់ៗ ដោយឆ្ងល់ក្នុងចិត្ត ហើយសម្លឹងនាងភ្លឹះៗ។ ឃើញខ្ញុំនៅស្ងៀមគិតដល់រឿងដ៏រញ៉េរញ៉ៃនេះ នាងតាមសម្លឹងខ្ញុំជាប់ ប្រហែលជាភ័យខ្លាចថា ខ្ញុំនឹងយករឿងដែលនាងទាក់ទងសង្សារនៅស្រុកខ្មែរទៅប្រាប់បង ប្រុស។ តែខ្ញុំគិតពីរឿងផ្សេង។ ខ្ញុំកំពុងសួរខ្លួនឯងថា តើរវាងឯករ៉េណា និងសិទ្ធី អ្នកណានិយាយពិត អ្នកណានិយាយកុហក?។

«សូម្បីបងខ្លួនឯងក៏លាក់គាត់អ្ហះនីណា?!» ខ្ញុំបន្ទោសនាងនៅក្នុងអន្ទាក់ ដើម្បីឱ្យនាងនិយាយរឿងរ៉ាវប្រាប់តែប៉ុណ្ណោះ។ នាងងាកមុខចេញមិនស្ដី ខ្ញុំជះទៅបន្ថែម៖ «បងយើងស្រលាញ់យើងខូចអស់ហើយ គឺបងថ្លៃយើងនោះ! តាមការពារយើងដូចស្រមោលអន្ទោលតាមប្រាណ! អូហូ ដឹងហើយ! តាមពិត បងថ្លៃយើងលួចទាក់ទងធ្វើមេអណ្ដើកប្រុសម្នាក់នេះឱ្យយើងមែនអត់ ទាវ នីណា? ប្រាប់មក!» «កុំទៅដាលវ៉ាលដល់បងនីភា! គាត់មិនដែលធ្វើអ្វីលាក់បងឯក ប្ដីគាត់ទេ!!» «ហេតុអីច្បាស់ម៉េះ??!» «មិនឃើញពួកគាត់ស្រលាញ់គ្នាយ៉ាងណាទេ?!» «មិនជឿទេ!» [...]

ចុចអានភាគទី១១ទាំងស្រុង!